Door de Lens van Ankie: Sport moet je voelen, ruiken, horen, proeven

© Ankie Hogewind, Fotostudio RedGreenBlue
Utrecht - ‘Kun jij portretjes maken van alle genomineerden van de Sportprijs Utrecht?’, zo begon het allemaal een jaar of acht geleden. Met onvoorwaardelijk vertrouwen van Sport Utrecht, dat mij alle creatieve vrijheid gaf om er iets moois van te maken, ging ik dankbaar aan de slag. En vanaf dat moment liep de Sportprijs als een rode draad door mijn leven.
Als iedereen vakantie viert, gaat skiën, wandelen of oma op een bezoekje trakteert, ben ik bezig met mijn geheime missie. Duizenden kilometers rijd ik in al die jaren kriskras door het land naar plekken die ze zelf uitkiezen. Vaak in Utrecht, de stad waar het allemaal om gaat.
Jesse bij zijn geliefde grachten, Keet op het skateparkje waar het allemaal begon en Dafne in de tuin van haar ouders. Maar met alle liefde rijd ik ook naar Papendal, de Bosbaan, het KNZB-bad in Zeist of de kasseien in het diepe zuiden van mijn eigen Limburgse moederland. Alles voor die ene foto.
De mens achter de sport laten zien. Hun verhaal vertellen. Dat is wat ik doe. Wie zijn die genomineerden? Wat drijft ze? Waar gebeurt het allemaal? Sport moet je voelen, ruiken, horen, proeven. Om het echt te begrijpen, moet je met ze mee naar buiten. Naar de plekken waar de zaadjes voor het succes worden geplant. De plekken die belangrijk voor ze zijn, die ze inspireren, die hun verhaal tastbaar maakt. Het is me op het lijf geschreven. Maar tijden veranderen.
Het hoofdstuk Sportprijs Utrecht heb ik afgesloten. Een nieuw boek ligt al op me te wachten. Nog onbeschreven bladen vragen om gevuld te worden met nieuw beeld. Sport en Utrecht, het laat me niet los.
© Ankie Hogewind, Fotostudio RedGreenBlue/RTV Utrecht