Gülden Bostan zit al 25 jaar achter de kassa: 'De cassière is nog steeds belangrijk'

© RTV Utrecht
Utrecht - Sinds de komst van de zelfscankassa, werken er steeds minder caissières in de supermarkt. Toch is het beroep nog altijd van belang, zo bewijst de geliefde caissière Gülden Bostan. Ze werkt al 25 jaar achter de kassa van de Plus in de Utrechtse wijk Ondiep. "Ik heb mensen zien opgroeien, maar ook verloren."
Bostan kent alle klanten en alle klanten kennen haar. Volgens vaste klanten is ze een begrip. "Ik ben een Utrechts jochie van de straat, ik ken iedereen hier", zegt de 86-jarige meneer Van Anrooy uit Ondiep. Terwijl Bostan zijn boodschappen scant, kletst hij lachend met de klant achter hem, de meneer die langsloopt en met de caissière. Geen haar op zijn hoofd denkt eraan om ooit naar de zelfscankassa te gaan. Hij heeft nog nooit met pin betaald, zegt hij trots. Inmiddels zijn de boodschappen ingepakt en gaat meneer Van Anrooy er weer vandoor. "Dag wijffie, doeg wijffie," zegt hij knipogend tegen het personeel.
Gaat de caissière verdwijnen door de snelscankassa?
Gülden Bostan werkt al 25 jaar in de Plus op de Plantage, achter de Amsterdamsestraatweg in Utrecht. Naast haar baan zorgde ze lange tijd voor haar vader, waar ze tot zes maanden geleden, toen hij overleed, ook nog mee samenwoonde. Ze is een bekende in de buurt en woont op drie minuten afstand van de winkel. Op haar 18e zocht Bostan een bijbaantje, toen begon ze bij de supermarkt en twee jaar later werkte ze er fulltime. Bostan is even stil als ze vertelt waarom ze al zo lang in de supermarkt werkt. "Ik ben gestopt met school en daar heb ik heel veel spijt van. Het was te gezellig in de klas."

Contact aan de kassa

Toch heeft ze het naar haar zin achter de kassa. De grootste verandering, volgens Bostan: "De zelfscankassa". Soms is de caissière bang dat ze haar baan daardoor verliest. Maar dat is een zorg voor later. Voor nu hebben mensen volgens Bostan nog veel baat bij de kassa, met name eenzame ouderen.
Lachend en kletsend komen drie dames met hun rollator aan de kassa. Elke dag komen de dames naar de Plus voor hun dagelijkse wandeling. De eerste vrouw rekent een bos bloemen af en stopt ze in het mandje van haar rollator. Ze vertelt dat de bloemen voor haar dochter zijn, van wie vandaag de sterfdag is. Bostan hoort het vanachter de kassa en zegt: "Ik heb haar dochter ook nog gekend." Waarop de vrouw reageert: "Gülden is heel lief."
Bostans vrolijkheid werkt aanstekelijk. "Als mensen chagrijnig zijn, probeer ik extra lief te zijn, en hoop ik ze wat blijer te maken." Terwijl het drukker wordt aan haar kassa, kletsen de mensen in de rij met elkaar. Lachend zegt een man tegen een meisje met een grote paarse koptelefoon op, die twee gevulde koeken afrekent, "ga je die helemaal alleen opeten?" Ze doet haar koptelefoon af en reageert met een glimlach: "Natuurlijk niet."
Bij de gewone kassa heb ik nog contact, bij de zelfscan word je als een dief behandeld
Vaste klant van der Kraak
Sinds de komst van de zelfscankassa is er meer diefstal in supermarkt. Zo meldde Jumbo begin dit jaar dat het aantal geconstateerde diefstallen met 60 procent is gestegen. Bostan herkent deze toename: "Het is heel vervelend om te zien, vooral als het iemand is die je kent." Mensen aan haar kassa hebben het vaak moeilijk, maar in al die jaren dat Bostan bij de supermarkt werkt heeft ze nog nooit een oogje dicht geknepen. "Als het mijn eigen spul was, zou ik direct boodschappen meegeven aan arme mensen. Maar het is niet van mij, dus ik kan dat niet doen."
Voor haar jubileum werd Bostan in het zonnetje gezet op haar werk. Ze kreeg cadeautjes, bloemen en veel klanten feliciteerden haar. Maar ze wil niet haar hele leven achter de kassa blijven, daarom doet ze nu soms ook al administratief werk bij de Plus. Op de vraag of ze nog dromen heeft moet Bostan lang nadenken: "Ach ja, dromen. Iedereen heeft dromen natuurlijk." En die van Bostan? "Meer kantoorwerk."