Bij deze pleegvaders kunnen jongeren op zichzelf leren wonen: 'Kan een grote feestbende worden'

Simon Speelman (links) en Bert Kassies in hun woonkamer
Simon Speelman (links) en Bert Kassies in hun woonkamer © Rose Heijnen
De Meern - Bert Kassies en Simon Speelman openen in De Meern het "Tussenhuis". Een plek voor jongvolwassen pleegkinderen, die nu vaak tussen wal en schip belanden.
Stel, je woont al je hele leven in een pleeggezin. Wat doe je dan als je 18 wordt? Blijf je bij je pleegouders? Ga je zo snel mogelijk op kamers, terug naar je biologische ouders? Simon Speelman en Bert Kassies zagen het misgaan bij hun eigen pleegdochter. Zij belandde op de bank bij haar biologische vader. "Het lukt haar niet om een eigen plek te vinden."

Het Tussenhuis

Het bracht ze op het idee om een plek creëren waar pleegkinderen zelfstandig kunnen wonen, maar toch iemand hebben om op terug te vallen. Ze kochten de woonboerderij van de buurman en besloten die te verbouwen.
In principe mag een pleegkind tot zijn 21e in een pleeggezin blijven wonen. Maar vaak vertrekken ze eerder, en dan valt begeleiding weg. "Dan heb je geen inkomsten, je hebt helemaal niks. Er is geen back-up."
De mannen begrijpen wel dat jongeren vertrekken. In een pleeggezin moet je je aan allemaal regels houden, waar je helemaal geen zin meer in hebt op die leeftijd. "Het is ook vaak hun droom om weer bij de biologische ouders te gaan wonen." Vaak blijkt dat de kinderen niet voor niks uit huis zijn geplaatst.
Pleegvaders maken 'tussenhuis'

Van geldzaken tot een lekke band

Jade (19) was 16 toen ze door de gemeente uit huis geplaatst werd. Te oud om nog naar een pleeggezin te kunnen. Ze belandde in een jongerenhuis maar dat paste haar niet. Er waren te veel mensen en te veel regels.
Uiteindelijk vond ze een kamer bij Marjon Bakker in Kamerik. Marjon en haar man waren veehouder, maar toen ze stopten met boeren besloten ze hun zomerhuis op te knappen om daar ook een soort tussenhuis te bouwen. Nu wonen daar vier jonge vrouwen, tussen de 16 en 19.
"Als ik iets nodig heb kan ik altijd bij haar aanbellen, maar ik heb wel mijn eigen plek. Het is hier rustig, dat vind ik fijn." Jade is van plan tot haar 21e te blijven. "Als ik in de stad ga wonen ga ik veel te veel geld uitgeven, dit is beter voor mij."
Marjon: "Dit tussenstapje bestond nog niet." De meiden wonen zelfstandig, maar toch in de buurt. Als ze ergens niet uitkomen, van geldzaken tot een lekke band, dan kunnen ze bij haar terecht. "Ik ben er 24/7 voor ze".

Rust, reinheid en regelmaat

Simon geeft een rondleiding. In de achterkant van de boerderij woont hij met Bert en hun drie jonge pleegkinderen. In hun lichte woonkamer is al het speelgoed netjes opgeruimd in een krat in de hoek. In de keuken hangt een schema met de taakverdeling voor alle leden van het gezin.
Op dit moment zorgen Simon en Bert voor drie pleegkinderen van 9, 12 en 13. De mannen zien dat de kinderen opleven met rust, reinheid en regelmaat. Simon: "Zeker als ze dat niet gewend zijn. Weten wat je 's avonds eet, dat je 's avonds eten hebt, dat je een bed hebt en dat je de volgende dag weer naar school gaat." Dat is voor deze kinderen soms al heel bijzonder.
© Rose Heijnen
Als je door de gang loopt kom je uit in het voorhuis. "Hier moet het dus gaan gebeuren." Drie jongeren gaan hier wonen. Ieder met hun eigen slaapkamer en een gedeelde keuken en badkamer. "Een soort studentenhuis eigenlijk." De badkamer moet nog gebouwd worden. De rest is bijna af. "Het is wel spannend, het kan ook zomaar een grote feestbende worden hiernaast," zegt Simon lachend, "maar dan zijn we in ieder geval dichtbij."

Blauwe enveloppen

Joann (16) is ook blij met haar plek in het tussenhuis van Marjon. Hiervoor zat ze in een gezinshuis. "Maar ik was al jong zelfstandig en vond het irritant om me aan alle regels te houden." Het was daar altijd druk en ze wilde zelf bepalen hoe laat ze at en hoe laat ze naar bed ging.
Volgens Jade en Joann is 'een ritme vinden' de grootste uitdaging als je uit huis gaat. In een pleeggezin wordt alles voor je bepaald. Daar moet je in mee. Als dat wegvalt is dat moeilijk. Jade: "En veel pleegkinderen zijn heel beïnvloedbaar. Ze hebben van alles meegemaakt, je gaat snel met de verkeerde mensen om." Marjon: "En je hebt niemand om op terug te vallen. Je kan niet terug naar je ouders als je op straat komt te staan."
Toen de oudste pleegdochter van Bert en Simon uit huis ging, trok ze direct bij haar vriend in. Toen de relatie strandde, kwam ze op straat te staan. Na een tijdje op wisselende adressen en banken te hebben geslapen kwam ze weer in contact met haar pleegvaders. Die gaven aan dat ze zo weer terug kon komen. "Dat wilde ze wel." Ze kwam tot rust en bouwde aan een basis totdat ze uiteindelijk echt op zichzelf gaat wonen.
Simon en Bert willen een tussenstapje creëren voor deze kinderen. Zodat, als de blauwe enveloppen zich opstapelen, er iemand is die kan ingrijpen . Spannend vinden ze het ook. Bert: "Misschien stappen we er naïef in, maar dat hebben we toen we pleegkinderen kregen ook gedaan. En dat is ook gelukt."
Het is de bedoeling dat de jongeren vanaf februari intrekken.
© Rose Heijnen