Veteraan die twee weken bij de Galgenwaard kampeerde gaat naar huis: 'Eindelijk erkenning van Defensie'

Luitenant-kolonel Richard Badoux overhandigt de brief
Luitenant-kolonel Richard Badoux overhandigt de brief © Mario van der Beek
Utrecht - Ruim twee weken protesteerde veteraan Mario van der Beek voor de Kromhoutkazerne in Utrecht. Hij eiste erkenning voor de fouten die Defensie volgens hem maakte tijdens zijn uitzending naar Libanon. Die erkenning heeft hij nu gekregen. "Met de kennis van nu had u niet op deze functie geplaatst en daarna uitgezonden mogen worden."
Veteraan Van der Beek komt snel aanlopen vanaf de parkeerplaats van stadion De Galgenwaard, tegenover de kazerne. Een verbleekte blauwe UNIFIL-baret op zijn verweerde hoofd en VN medailles op zijn bruinleren pilotenjas. "Dit is hem!" Trots zwaait hij met een envelop. Op de achterkant een chique zegel. Afzender: de commandant der strijdkrachten.
De envelop.
De envelop. © RTV Utrecht

Geen gevechtsfunctie

De afgelopen twee weken waren lang en koud. Begin december zette de veteraan zijn tent op tegenover de Kromhoutkazerne, uit protest en wanhoop. Al tien jaar is hij bezig erkenning te krijgen van Defensie. "Ze hadden mij nooit de oorlog in mogen sturen toen tijdens mijn keuring op 17-jarige leeftijd bleek dat ik psychisch niet in orde was." Gisteren was het dan zover.
Van der Beek had een moeilijke jeugd. Na het overlijden van zijn moeder belandde hij in internaten waar hij een vreselijke tijd had. Toen hij op zijn 18e in dienst moest werd hij in een gevechtsfunctie geplaatst. Na zes maanden training in Nederland, en twee maanden bij de VN begon zijn missie in Libanon.
Veteraan Mario van der Beek.
Veteraan Mario van der Beek. © RTV Utrecht / Rose Heijnen
"In het begin was het nog redelijk rustig", vertelt de oud-militair. Tot hij bericht kreeg dat zijn vader ook was overleden. Hij ging naar huis, begroef zijn vader en moest met het eerste vliegtuig weer terug naar Libanon. "Binnen een maand kwam ik met vier man in een schietgevecht met de PLO terecht. Dat duurde uren." Hij hield er een schietdoofheid en een posttraumatische stressstoornis (PTSS) aan over. "Al veertig jaar lang word ik door die piep herinnerd aan die oorlog van toen."

Brief

Na zijn uitzending was er weinig nazorg. "Het was bedankt en tot ziens. Ik moest het zelf maar uitzoeken." Het was een begin van een leven vol zorgen en een strijd met Defensie. "Ik ben al tien jaar lang aan het procederen voor schulderkenning. Ze zeiden altijd: we hebben geen fouten gemaakt." Dat is nu anders: "De hoogste baas van Defensie geeft het nu toe."
Nadat hij zijn tent had opgezet kwam zijn zaak in een stroomversnelling. Eergisteren kreeg hij bericht: er komt een brief uw kant op. Luitenant-kolonel Richard Badoux reed van Den Haag naar Utrecht om die persoonlijk te overhandigen.
© RTV Utrecht / Rose Heijnen

Erkenning en waardering

Excuses staan niet in de brief. Commandant der Strijdkrachten Onno Eichelsheim legt daarin wel uit dat Mario tijdens zijn keuring op het onderdeel psychische stabiliteit minder goed scoorde. Dat betekent niet dat hij afgekeurd had moeten worden, maar wel dat hij niet in een gevechtsfunctie had mogen worden geplaatst. Hij schrijft: "Met de kennis van nu had u niet op deze functie geplaatst en daarna uitgezonden mogen worden."
Voor Van der Beek voelt de brief als erkenning en waardering. Maar zijn strijd is nog niet voorbij. Hij wil dat Defensie zijn schade gaat vergoeden. "Ik ga nu opruimen en met m'n gezin thuis Kerst en Oud en Nieuw vieren." Volgend jaar gaat hij met z'n advocaat verdere stappen ondernemen. "Ik hoop dat er nu eindelijk snel een einde komt aan alle procedures."
Mario van der Beek gaat naar huis